IUI
Als het niet lukt om op een spontane wijze zwanger te worden, krijgen zowel jij als je partner diverse onderzoeken. Het kan zijn dat er als oplossing word gekozen voor IUI. Dit staat voor Intra Uteriene Inseminatie. IUI wil zeggen dat de zaadcellen rechtstreeks met een dun slangetje via de baarmoedermond in de baarmoederholte worden gebracht.
Je komt voor deze vorm van behandeling in aanmerking in de volgende gevallen:
- Als er zich taai of vijandig slijm in de baarmoedermond bevindt, waardoor de spermacellen zich niet naar binnen kunnen dringen.
- Als er een verminderde vruchtbaarheid bij de man word geconstateerd, door een verminderd aantal zaadjes welke dan wel van goede kwaliteit moeten zijn.
- Als er een verminderde vruchtbaarheid bij de man wordt geconstateerd door een verminderd aantal beweeglijke zaadjes ten gevolge van een soort samenklontering door sperma antilichamen.
- Als er een verminderde vruchtbaarheid is waarvan geen duidelijke oorzaak gevonden is.
Bij IUI wordt het zaad bewerkt, waardoor de concentratie goede zaadcellen toeneemt. Dan wordt het zaad ingebracht in de baarmoeder, waardoor het niet meer zelf het traject door de baarmoedermond hoeft af t e leggen. Van dit inbrengen heeft men gewoonlijk niet veel last. De zaadcellen gaan via de eileider naar de buikholte en kunnen daar samen komen met de eicel(len), waarna een spontane bevruchting kan plaatsvinden.
De gemiddelde zwangerschapskans bij IUI ligt rond de 10 procent per inseminatie voor de eerste vier pogingen, mits de inseminatie wordt gecombineerd met hormonen. Daarna neemt de kans sterk af. Zonder hormonen ligt de kans lager. Uiteindelijk wordt van alle stellen die aan IUI beginnen, 25 procent zwanger. Daarvoor zijn soms wel zes behandelingen nodig.
week 8
Je baby
Lengte: 2 cm
Gewicht: 1 gram
Het vruchtje in je lichaam is alweer flink gegroeid. Het embryo is al twee centimeter groot. In deze week begint het skelet zich te vormen. Echt hard bot is er nog niet, maar dat komt in de volgende weken. De hartslag van het embryo is krachtiger en is daarom teruggezakt. De maag produceert haar eerste sappen en de lever begint met de aanmaak van bloedcellen. Het hoofdje is rond maar de ogen zitten nog ver naar de zijkant. Het hoofdje is bijna de helft van het totale embryo. De mond en tong worden gevormd, maar de mond kan nog niet open. Aan de handjes ontstaan de vingers. De vingers zijn niet los van elkaar, er zit nu nog een vlies tussen. Deze week beweegt de baby nog niet. Vanaf week 9 beginnen de eerste kleine bewegingen.
Jij
Je kunt in deze periode last hebben van buikpijn of steken in je buik. Deze buikpijn wordt over het algemeen veroorzaakt door de groei van je baarmoeder. Je baarmoeder is nu gegroeid tot de grootte van een kleine sinaasappel. Dat is een flinke toename als je nagaat dat je baarmoeder normaal de grootte van een avocadopit heeft. Echt zien doe je het van buiten nog niet, maar het kan wel al zijn dat je voelt dat je broeken strakker zitten. Dit heeft meestal te maken met het feit dat je darmen minder goed werken onder invloed van de zwangerschapshormonen. Je kunt daardoor last krijgen van obstipatie. Veel vrouwen voelen zich in deze periode behoorlijk opgeblazen.
week 27
Je baby
Lengte: 34 cm
Gewicht: 800 gram
Je baby slaapt nu met regelmatige tussenpozen en oefent met het open en dicht doen van de ogen. Zijn hersenen zijn nu nog meer ontwikkeld en erg actief. De hersenen sturen deze week voor het eerst het ademcentrum en het temperatuurscentrum aan. Dit betekent dat je baby nu zelfstandig zou kunnen ademhalen als hij geboren zou worden. Maar omdat er nog veel te weinig surfactant (de stof die de longen openhoudt) is, zal hij nog steeds heel veel moeite hebben om zelfstandig te ademen. In de baarmoeder hoeven baby’s niet te ademen, ze krijgen immers zuurstof via de navelstreng van hun moeder. Wel maken ze adembewegingen om de longen te oefenen. Bij deze bewegingen komt er vruchtwater in de longen. Dit is heel normaal. De baby verslikt zich hier niet in. Tijdens de bevalling wordt het vruchtwater uit de longen geperst. Wat zijn oortjes betreft, krijgt het nu een volmaakt trommelvliesje. Baby’s beginnen in deze tijd vaak op de vingertjes of duim te zuigen, daar worden de spieren in zijn wangen sterker van. Verder kunnen baby’s vanaf deze tijd af en toe eens de hik hebben, en ja, dat kan jij voelen.Er begint zich ook meer onderhuids vet te vormen. Hierdoor wordt de huid minder rood. Dit vet is nodig om de baby op temperatuur te houden na de geboorte. Een baby zonder onderhuids vet zou niet buiten een couveuse kunnen overleven.
Jij
Je gaat nu het derde trimester in; je lichaam maakt zich op voor de laatste loodjes. Veel zwangere vrouwen krijgen nu steeds meer ongemakken. Vermoeidheid, een pijnlijke rug, bekkenklachten, krampen in je benen en brandend maagzuur. Dit alles heeft te maken met het steeds groter groeien van je baarmoeder (deze reikt tot wel 5 cm boven je navel) het weker worden van je gewrichten door de zwangerschapshormonen en het extra gewicht dat je meezeult. Toch heeft niet iedere zwangere vrouw hier last van. Er zijn genoeg vrouwen die zich gedurende hun hele zwangerschap beter voelen dan ooit, of juist aan het begin van hun zwangerschap veel misselijk zijn geweest en zich nu goed voelen. Hoe zich dit bij jou zal ontwikkelen is in ieder geval nog even afwachten.
Maagzuur
De baby gaat steeds meer ruimte innemen in je buik, waardoor er voor de andere organen in je lichaam net wat minder ruimte is. Met name je maag krijgt minder ruimte, dit kan klachten zoals maagzuur veroorzaken. Daarnaast zorgen hormonen tijdens je zwangerschap er voor dat het maagzuur gemakkelijker omhoog komt en terugloopt in de slokdarm. Het kan ook zijn dat jelichaam bepaald voedsel wat minder goed kan verdragen, zoals vette spijzen, vruchten en vruchtensappen. Als je probeert om dit voedsel te vermijden kan dat al veel helpen. Ook kun je beter de koffie en water met koolzuur laten staan en de maaltijden kunnen beter niet te groot zijn. Zo kun je zelf al wat maatregelen nemen. Wanneer dit niet voldoende helpt dan zijn er drankjes en tabletten die zonder recept bij de apotheek verkrijgbaar zijn. Vermeldt wel altijd dat je zwanger bent.
Ivf
IVF staat voor In Vitro Fertilisatie, dit betekent letterlijk bevruchting in glas. Bij deze behandeling vindt de bevruchting van de eicel buiten het lichaam plaats. Het embryo dat na de bevruchting is ontstaan, wordt teruggeplaatst in de baarmoeder, waarna het net als gewone bevruchting, op een natuurlijke manier ontwikkelt. De kans op een succesvolle zwangerschap na een gestarte Ivf-behandeling is gemiddeld 20%.
Redenen waarom voor Ivf wordt gekozen zijn afgesloten of afwezige eileiders. Dit kan veroorzaakt zijn door bijvoorbeeld een ontsteking, een operatie i.v.m. buitenbaarmoederlijke zwangerschap(pen), een eerdere sterilisatie of een aangeboren misvorming van de voortplantingsorganen. IVF is ook een geschikte manier om zwanger te worden als je last hebt van endometriose, een onbegrepen onvruchtbaarheid, geen, of te weinig baarmoederhalsslijm waardoor de zaadcellen niet in de baarmoederholte kunnen komen, als je antistoffen aanmaakt tegen zaadcellen en bij sommige vormen van verminderde vruchtbaarheid bij de man.
De Ivf-behandeling is in de volgende fasen te verdelen,
- Hyperstimulatie van de eierstokken; in verband met de planning van de behandelingen, maar ook om een goede uitgangspositie te bereiken voor de eierstokken wordt meestal de pil of een tabletten-kuurt als voorbehandeling gegeven. De hormonen die voor de hyperstimulatie worden gebruikt kunnen alleen per injectie worden toegediend. Omdat er ongeveer 7 tot 20 injecties gegeven moeten worden is het raadzaam dat je zelf leert spuiten. Dit kunnen ze je leren het ziekenhuis. De hyperstimulatie heeft tot doel om meerdere eicellen te verkrijgen en daaruit meerdere embryo´s te kunnen laten ontstaan. Er zijn verschillende stimulatie-behandelingen mogelijk om eierstokken te zetten tot het tegelijkertijd laten uitgroeien van meerder follikels. Als bij controle blijkt dat er enkele follikels zijn uitgegroeid tot ongeveer 20 mm doorsnede wordt er een injectie waardoor de eisprong op gang gebracht word, maar voordat die echt optreedt wordt de punctie uitgevoerd.
- Voordat de follikelpunctie plaats gaat vinden moeten de zaadcellen worden aangeleverd. Het beste zaad wordt verkregen als er ongeveer 3 dagen geen zaadlozing is geweest. De punctie wordt uitgevoerd met behulp van een echokop, deze wordt in de vagina ingebracht. De eierstokken worden nogmaals echoscopisch bekeken en eventueel vinden er nog metingen plaats van bijvoorbeeld de baarmoeder. Met behulp van een echokop worden de follikels op de monitor goed in beeld gebracht. Aan de echokop wordt een punctiegeleider bevestigd. Door deze geleider wordt een naald naar binnen geschoven. Met deze naald wordt door de vaginawand heen in de eierstokken geprikt en worden de follikels leeggezogen. De eerste prik wordt vaak als een “stomp in de onderbuik” omschreven. Op een monitor kan het verloop van de punctie gevolgd worden. Tijdens de punctie wordt de vloeistof uit de follikels in reageerbuisjes opgevangen en warm gehouden. Vaak komt er een beetje bloed mee, maar dit is meestal geen probleem. Als de punctie klaar is worden de buisjes onder de microscoop gelegd en worden de eicellen overgezet in een kweekvloeistof.
- In het laboratorium is van de zaadcellen een concentraat van goed bewegende zaadcellen gemaakt. Iedere eicel, die bij de punctie werd verkregen, wordt in een druppeltje kweekvloeistof gebracht en in een stoof geplaatst om nog verder uit te rijpen. Enkele uren later wordt de inseminatie uitgevoerd: bij iedere eicel wordt een bepaalde hoeveelheid zaadcellen gebracht. Dan is het afwachten of de zaadcellen ook werkelijk de eicellen bevruchten, de “in vitro fertilisatie”. De volgende dag wordt iedere eicel bekeken of die bevrucht is. Twee dagen na de punctie is te zien om de bevruchting is gelukt en of er tot terugplaatsing van de bevruchte eicel overgegaan kan worden. Het kan zijn dat er geen bevruchting heeft plaatsgevonden of dat de ontstane embryo´s er zodanig slecht uit zien dat terugplaatsen geen zin heeft
- Er worden maximaal 2 embryo´s teruggeplaatst. Dit om de kans op een zwangerschap te verhogen, maar ook de kans op een meerling zoveel mogelijk te voorkomen. De kans op een tweeling zwangerschap ligt vrij hoog, ongeveer 25% van deze zwangerschappen word een tweeling zwangerschap. Een meerlingzwangerschap brengt meer complicaties met zich mee voor jouw lichaam en de baby`s. Er wordt dan ook steeds kritischer gekeken hoeveel embryo´s er teruggeplaatst gaan worden. De terugplaatsing van de embryo´s is medisch gezien een eenvoudige handeling is. Het terugplaatsen is meestal pijnloos; het verloop ervan kan vergeleken worden met het maken van een uitstrijkje. Via een eendenbek dat in de vagina wordt geplaatst, wordt de baarmoederhals in beeld gebracht. Daarna wordt een dun slangetje via de baarmoederhals in de baarmoederholte geschoven. Door deze katheter wordt een tweede katheter geschoven waarin twee embryo’s zitten. In een minuscuul druppeltje kweekvloeistof worden de embryo´s in de baarmoeder gedeponeerd. Daarna wordt de katheter verwijderd en nog even onder de microscoop bekeken of de embryo´s werkelijk uit de katheter zijn.
Er bestaat na de terugplaatsing ongeveer 20% kans op een zwangerschap. Na 14 tot 15 dagen na terugplaatsing is er iets te zeggen van een zwangerschap. Als er dan nog geen menstruatie heeft plaatsgevonden kan er een zwangerschapstest gedaan worden om te kijken of de Ivf-behandeling gelukt is.
